(verblijf 1 juli t/m 29 juli 2011)

Mijn avontuur in Kenia,

De beslissing was voor mij snel genomen, dit jaar ga ik in mijn vakantie 4 weken naar Kenia om vrijwilligerswerk te doen in CRCI. Ja, die beslissing ging snel en dan weken wachten tot dat je het vliegtuig in kan stappen en het avontuur in kan gaan. De voorbereiding van de reis was ook op zich al een avontuur. Inentingen halen, malaria pillen, visum regelen en dan wat neem je mee………

Een aantal weken van te voren was ik met mijn leerlingen op school al druk bezig met het inzamelen van geld om dit in de 4 weken dat ik daar zou zijn aan noodzakelijke dingen te besteden. De leerlingen haalden lege statiegeld flessen op en hun zakgeld ging in een grote emmer. Het was ontzettend mooi om te zien hoe druk mijn leerlingen hier in Nederland bezig waren om voor de kinderen in het weeshuis iets te kunnen doen. (want hun juf ging immers en dat sprak toch erg aan)

En dan zit je in dat vliegtuig…….. Wat kun je verwachten, hoe is het daar, vinden ze het leuk als ik kom, wat kan ik doen, hoe leven ze daar en nog veel meer vragen malen er door je hoofd. Middenin de nacht kwam ik aan in het weeshuis en ja wat is dan je eerste indruk? Rustig, afgelegen de huismoeder doet open en iedereen slaapt. ‘’Wil je wat drinken of meteen naar je kamer en slapen’’? Het laatste graag want zo’n reis is toch vermoeiend. En dan loop je de gang in van de slaap verblijven en dan…………… Ja eerlijk is eerlijk wat een lucht!! ‘’Zo’’ dacht ik als deze lucht hier elke dag is weet ik niet of ik het trek. Maar ik kan je zeggen alles went en ook die geur ruik je de tweede dag al niet meer. Ik viel als een blok in slaap en ’s ochtends vroeg werd ik al vroeg wakker van al het kabaal op de gang. Kinderen die speelden, huilden of schreeuwden. Snel trok ik mijn kleren aan en verliet mijn kamer want wat was ik benieuwd naar alles. En dan sta je in een keer in het leven van 27 kinderen die daar allemaal zitten met een andere achtergrond. Maar oh wat heb ik genoten daar van alles en wat was het een prachtige tijd met veel lol, gezelligheid en af en toe een traan.

Drie weken heb ik daar gezeten met Noortje en Magreet andere vrijwilligers uit Nederland die ik daar heb ontmoet en samen hebben we mooie dingen kunnen doen. Te denken valt dan aan het vieren van hun verjaardag, uitstapjes, dokters bezoeken, schooluniformen, eten etc.

Ik kan nog wel 20 pagina’s vol schrijven over mijn ervaringen in het weeshuis. De mooie dingen, kleine teleurstellingen, verdriet en vooral de blijdschap en vreugde. Maar een ding kan ik je zeggen dat ik het voor geen goud had willen missen. En voor iedereen is het een andere ervaring maar wel een ervaring die ik iedereen aanraadt en die zeker voor herhaling vatbaar is.

Ik kan je vertellen niks is mooier dan een glimlach van deze kinderen. Dat geeft zoveel voldoening en wat kun je met weinig voor ons al zoveel doen voor hun. Een aai over je bol, een omhelzing, even lekker bij je weg kruipen, dansen, zingen, spelen of gewoon alleen al je aanwezigheid. En wat lijkt in Nederland misschien 4 weken lang maar daar is het jammer genoeg zo voorbij.
 

(verblijf 18 juli t/m 8 augustus 2011)

Hallo allemaal,

Wij, Diana en Marion, zijn op 18 juli 2011 naar Kenia vertrokken om daar in het weeshuis van C.R.C.I. vrijwilligerswerk te gaan doen. We hebben ons 3 weken  ingezet voor deze kinderen.

In het weeshuis wonen 27 kinderen in de leeftijd van 3 tot 14 jaar. Allemaal met hun eigen verdrietige verleden.

Blije kinderen die met het kleinste al gelukkig zijn, een bekertje limonade, een spelletje, een uitje naar een speeltuintje, maar vooral liefde en aandacht. Het was een bijzondere en heftige tijd tijd maar vooral een tijd om nooit te vergeten. Daarom willen wij iedereen aanraden om deze uitdaging aan te gaan.

Het is niet gemakkelijk maar je krijgt er heel veel voor terug.

Veel groetjes,
Diana en Marion

(verblijf 15 juli t/m 12 augustus 2011)

Beste mensen, 

Ik ben Andrea Reinders en ik heb met mijn dochter Margot Schoenmakers (14 jaar) vier weken vrijwilligerswerk gedaan in het weeshuis.

We hebben erg genoten van het contact met de kinderen. We voelden ons erg welkom en ze waren blij met elke vorm van aandacht. We hebben spelletjes met ze gedaan, gesprekjes gevoerd, samen gekleurd, nagels gelakt, uitstapjes gedaan,  kleren gewassen etc.

Wat is het voor ons  bijzonder geweest om met deze  kinderen te mogen optrekken en te mogen genieten van hun enthousiasme, blijheid  en warmte. 

Ook konden we dankzij het sponsorgeld nog wat mooie projecten realiseren. We hebben het geld besteed aan zaken die direct ten goede kwamen aan deze kinderen. We hebben verfspullen gekocht zodat we de woonkamer blauw en wit konden verven. We hebben voor Dorcas een schooluniform, schoenen, rugzak en schriften gekocht! Want ze heeft aangegeven dat ze echt weer naar school wil ivm een toekomst. Want geen school…..geen toekomst!! Van het sponsorgeld hebben we ook heel veel Mega Bloks gekocht. Zoals je kunt zien op de foto lijkt dit precies op lego. De kinderen genoten er erg van.

Verder hebben we van het sponsorgeld het schoolgeld van David betaald voor de rest van 2011 en 2012. We hebben dit geld cash bij de directeur betaald en David heeft nu een bewijs van betaling. Wat was deze jongen gelukkig. Nu kan hij zich richten op zijn studie en hoeft hij geen geld meer te werven.

Het vrijwilligerswerk is voor ons een hele bijzondere ervaring geweest.  

Margot Schoenmakers en Andrea Reinders