Founded in October 2010

Founded in October 2010

Stories of our volunteers

To get a bit more insight what to expect when you stay in Kiota, you can read some stories of volunteers who have been there to 2018. After that we haven't had any volonteers because of the COVID-19 pandemic and some changes in our policies. If you're interested, you can enroll again! 

Naam: Daphne & Lore (Belgie)
Verblijf: 11 juli tot 9 augustus 2018


“Op 11 juli 2018 stapten Lore en ik in het vliegtuig richting Kenia. We hadden geen idee wat ons te wachten stond maar hadden enorm veel zin in deze ervaring. Bij aankomst stond Shawn ons op te wachten aan de luchthaven en we werden meteen heel hartelijk ontvangen. We kwamen pas in de nacht aan, waardoor we de kinderen pas de dag nadien ontmoetten. Wat was dat een gewedige ervaring. De Kiota familie is zo gastvrij en vriendelijk waardoor je je meteen thuis voelt. We werden gedurende onze hele reis zo verwend door hen, het was onmogelijk om je niet welkom te voelen in Kiota.

Tijdens onze maand in Kiota mochten we mee op pad met de psychologe Mercy en de social worker Alice. De gesprekken die Mercy met de kinderen voerde, toonden ons hoe Kiota ook op psychologisch vlak de kids wil ondersteunen. De huisbezoeken met Alice deden ons inzien uit wat voor verschrikkelijke omstandigheden sommige kinderen komen en hoe goed ze het hebben in Kiota. Als je de “huizen” en de ouders van deze kinderen ziet dan zie je wat voor een goed werk Kiota levert. Wij zijn heel blij dat we daar deel van uit mocht maken.

Tijdens ons verblijf bezochten we ook regelmatig de school van de Kiota kids, maakten we kennis met hun leerkrachten en de manier waarop zij onderwijs gaven aan de Kiota kids. Na schooltijd hielpen we met huiswerk, met het maken van het eten, wassen, poetsen en zongen en dansten we. Het weekend werd vrijgehouden voor spelletjes, dansavonden en wandelingen. We namen de kids ook mee op uitstap naar een Lunar Park en het zwembad, we aten frietjes en pizza. Kortom zij genoten, dus wij genoten!

Gedurende ons verblijf kregen we ook de kans om samen met Wilson het Maasai Mara reservaat te gaan bewonderen en werden we overdonderd door alle dieren die we zagen. We beklommen samen ook een berg (de Kiota kids vonden het eerder een heuvel 😉 ) waardoor we een schitterend uitzicht hadden op het natuurreservaat. We bezochten ook de fourteen falls samen met Charles, Margret en Viktor. Eveneens kregen we de kans om mee de sloppenwijken te gaan bezoeken. Dit was een van de zwaarste momenten van de hele reis. Het doet je beseffen dat we soms niet meer dankbaar genoeg zijn voor alles wat we hebben, omdat we het als vanzelfsprekend zien. De sloppenwijken doen je inzien hoe hard en oneerlijk het leven kan zijn en hoe dankbaar we zouden moeten zijn.

Kiota was een van de meest leerrijke ervaringen van ons leven. We leerden er over het leven, over doorzettingsvermogen, corruptie, overlevingskracht,…

Het is een ervaring die iedereen zou moeten kunnen meemaken. Wij zijn heel erg blij met het werk dat Kiota levert en op de geweldige kinderen die zij hebben groot gebracht. We zijn heel fier op de Kiota kids die zo hard werken om iets te bereiken, die zo dankbaar en lief zijn met de kleine dingen.
Dankzij jullie hebben we er een tweede familie bij! Dankjewel Kiota voor de meest geweldige ervaring. We hebben van alles genoten!

Asanti sana!
Kwaheri!

Daffie/Daf/Daphna/Daphne& Lore uit Belgie”

Naam: Anouk Renier - uit Belgie
Verblijf: 4 april 2018 tot 18 april 2018

“Op 4 april 2018 stapte ik op het vliegtuig richting Kenia. Niet wetende wat me te wachten stond, was dit voor mij, om het nog zacht uit te drukken, toch lichtjes uit de comfortzone. Verstand op nul en gaan. Ik had er veel zin in! Ik kwam later aan dan gepland, maar werd met een grote glimlach opgewacht door Shawn & Collins, de huisvaders van Kiota. Hakuna matata!
Ik kwam laat in de nacht aan in Kiota. De meeste kinderen sliepen, al kwamen er toch enkele al eens even piepen. De gastvrijheid waarmee ik die volgende ochtend door Florence, Virginia, Priscilla (huismoeders) en de kinderen verwelkomd werd, verwarmde mijn hart. Ik voelde me meteen op mijn gemak.
In Kiota mag iedereen zijn wie hij is. Anders dan bij ons zijn er geen deadlines. Die zijn mentaliteit, de dag nemen zoals hij komt, was een grote eyeopener voor mij.
De kinderen krijgen ondanks hun verleden een nieuwe kans, worden liefdevol voorbereid om zelfstandig te zijn en hun potentieel te ontwikkelen. Ik vond het ontroerend om te zien hoe ze gestimuleerd worden om voor zichzelf op te komen en te gaan staan voor wie ze zijn en wat ze willen verwezenlijken in hun leven. Hun zelfvertrouwen stimuleren, is een super belangrijke peiler in Kiota. De kinderen zijn zo zorgzaam, ook voor elkaar. Hier wordt nooit gezeurd of ruzie gemaakt!
Ik heb enorm genoten van het samen koken, afwassen, zingen, naar het veld te gaan om te spelen, verhaaltjes voorlezen… en niet te vergeten: de dancebattles! Deze sterke kinderen zijn hier gelukkig en dat wordt mogelijk gemaakt door een heel sterk team! Het is hartverwarmend om te zien hoe ook andere organisaties vrijwillig hun hulp komen aanbieden aan Kiota. Ze maken eten klaar, voorzien activiteiten voor de kinderen… De Kenianen zijn er voor elkaar. Deze mensen geven zonder iets terug te verwachten en dat is zooo mooi.
Naast mijn tijd in Kiota, kreeg ik de kans om het stadje Thika en het natuurreservaat de Maasai Mara te ontdekken, samen met Wilson, Charles en Yvette. Om tot in de Maasai Mara te geraken, was het een hele tocht. Het had enkele dagen voordien veel geregend waardoor de kans bestond dat we met de auto in de modder zouden vast komen te zitten. Het overkwam ons niet, maar wel een truck die zo de weg versperde. Wilson is met zijn scooter tot bij ons gereden en zo hebben we een andere route kunnen nemen…
Uiteindelijk kwamen we om 01:00u vermoeid van de rit toe in het kamp. En, gastvrij als de Kenianen zijn, werd er zelfs nog voor een maaltijd gezorgd. Hoe moe we ook waren, het smaakte ons ontzettend!
De Maasai Mara is echt verbluffend. Tijdens een safari in het park kwam ik op een meter van buffels, leeuwen, giraffen, olifanten… te staan. Dit was een droom die uitkwam! Onvergetelijk! Toen onze driver in al zijn snelheid de leeuw probeerde te achtervolgen, kwamen we vast te zitten in de modder. Ik kan je verzekeren, als je op 200m een leeuw ziet voorbijlopen en je auto doet het niet meer, dan krijg je het wel even warm (en ik had het al warm, de zon steekt echt in Kenia). Maar de driver bleef uiterst kalm, dus liet ik die stress toch ook van me afglijden… Hakuna matata!
De broer van Wilson heeft ons ook meegenomen voor een – voor ons lange – wandeltocht. De Masai hebben een topconditie! Waar zij 30 minuten nodig hebben om de top te bereiken, hebben wij er anderhalf uur over gedaan…
Het bezoek aan de village van de Masai vond ik ook waanzinnig. Ik stond perplex bij hun manier van leven. In hun kleine manhatta leven de Masai dichtbij de natuur en zijn ze gelukkig. Als je ziet hoe dankbaar zij (en de Kenianen in het algemeen) zijn met wat ze hebben, begin je je grote vragen te stellen bij onze Westerse mentaliteit waarbij materialisme hoog bovenaan staat…
Ik heb een heel mooie tijd gehad in Kenia en ben super dankbaar voor deze prachtige ervaring. Ik ging naar huis met vele nieuwe inzichten, prachtige herinneringen en ben blij dat ik ook een deeltje van België heb kunnen achterlaten. Voor wie twijfelt… Gewoon doen!
Kenia en Kiota, jullie hebben een speciale plaats in mijn hart!”
Asante sana, Kiota!

Naam: Fabiënne Beck
Verblijf: 26 juli tot 10 augustus 2016

“Meestal als je op reis gaat dan plan je dat maanden van tevoren. Normaal gesproken doe ik dat zelf ook, maar deze keer liep het wat anders. Een week voor mijn vertrek hing ik voor het eerst pas met Yvette aan de lijn. Een vrolijke, enthousiaste en energieke vrouw die mij een dag later vertelde dat ik naar Kiota mocht. Het zusje van mijn vriend was er al en dat was ook de reden dat ik van Kiota afwist. Bij aankomst op het vliegveld stond zij, midden in de nacht, al te wachten met de jongere broer van Shawn, Ken.

Snel naar Kiota, slapen en de kinderen ontmoeten. Hier werd ik gelijk met open armen ontvangen om te helpen met huiswerk, om spelletjes te spelen en werd overrompeld met vragen. Je krijgt dus direct een enorm warm onthaal door de kinderen, door Shawn, Florence, Priscilla en Wilson. Het is zeker de moeite waard om er heen te gaan!

Ik heb diep respect voor Kumbatio. Dat zij zo’n mooi thuis hebben gecreëerd voor de kinderen is echt fantastisch. Om de kinderen uit hun miezerige bestaan te halen en te plaatsen in deze veilige en warme omgeving waarin zij naar school kunnen en dus een uitzicht hebben op een goede toekomst is grandioos.”

Naam: Lena Muller
Verblijf: Half februari-eind maart 2016

“Mijn naam is Lena Muller, 19 jaar ondertussen, ik was nog 18 toen ik afgelopen februari en maart in Kenia was. Een paar maanden eerder had ik mijn vwo-diploma gehaald, maar ik had geen idee van wat ik wilde studeren, koos voor een zogenaamd tussenjaar en 15 februari was het zo ver: Ik ging naar Kenia!

De verhalen van de vrijwilligers waren het eerste wat ik las op de website van Kumbatio. Ik las over de fantastische ervaringen van andere vrijwilligers en vroeg me af hoe ik het zelf in Kenia zou hebben. Ik kon me er echt helemaal niks bij voorstellen.

Ondertussen is het al weer een paar maanden geleden dat ik deze stukjes las en nu mag ik zelf beginnen over mijn tijd in Kiota. Ik zal ermee beginnen dat ik echt een geweldige tijd heb gehad!
Vanaf dag 1 is Kiota echt als een thuis. Het was een hele bijzondere ervaring die ik de rest van mijn leven zal onthouden; dit klinkt natuurlijk als het grootste cliché, maar het was voor mij echt zo.
Ik ben anderhalve maand in Kiota geweest en ik had niet verwacht dat ik in een ‘korte’ tijd zo’n enorme band op zou bouwen met de kinderen, manager Shawn, huisvader Wilson en de huismoeders. De maanden zijn voorbij gevlogen.

Ik vind het superlastig om te omschrijven wat het precies is wat Kiota zo speciaal maakt: het zijn allemaal kleine momenten. De lach van Edward, de manier waarop Teresia danst, de Swahili woorden die Sharon B mij leerde, hoe trots de kinderen waren als ik meeging naar de kerk, de vrijdagavonden waarop iedereen liedjes zingt in de huiskamer en nog duizend andere dingen.
Ik voelde me zo op mijn plek in Kiota…

Kiota is een fantastische, warme, liefdevolle, gezellige en ‘gelukkige’ plek. En Kenia is een prachtig, maar heftig land. Ik vond het fantastisch om er een tijdje deel van uit te mogen maken.
Het is de beste keuze van mijn leven geweest om naar Kiota te gaan!

Ik ga hier verder geen verhaal schrijven over alle dingen die ik daar heb gedaan, dat moet je zelf ontdekken. J Maar ik zou willen zeggen: NEEM DE STAP EN GA. Niet teveel nadenken, maar genieten: geniet met volle teugen van ALLES.
Ik zou heel heel heel graag teruggaan, maar ik ga nu eerst braaf studeren. Maar ooit, ooit zal ik weer in Kenia rond rennen geschminkt als Batman J (ik had de kinderen meegenomen op een uitstapje, waar ze ook geschminkt konden worden. Ik kon natuurlijk niet achterblijven…)

Tikiti maji,
Lena”

Naam: Arta van Mil
Verblijf: hele maand februari 2015

“Mijn naam is Arta van Mil uit Zaltbommel – Nederland. Mijn zoon Nick is 1,5 jaar geleden naar Kiota geweest en sindsdien hebben we, als gezin, een Keniaanse ‘dochter/zus (Loise Alim) geadopteerd’.

Omdat mijn overuren opgemaakt moesten worden 😉 dacht ik aan een maand Kiota en daar heb ik geen moment spijt van gehad. Vanaf dag 1 heb ik me verwonderd over het speciale land dat in menig opzicht het tegenovergestelde (en dus ook zo leuk) is van Nederland. Maar ook heb ik vanaf dag 1 genoten van de fantastische mensen (staf en kinderen) die in Kiota wonen en/of werken.

Ik heb veel gesprekken gevoerd met de kinderen en gepraat over hun achtergronden, hun gedachten en gevoelens.
Vooral Shawn en Florence hebben de afgelopen jaren fantastisch werk verricht. Sommige kinderen zijn echt getraumatiseerd maar kunnen dat stukje bij beetje een plekje geven. Ondanks die trauma’s zijn ze bovenal dapper, blij en dankbaar dat ze zo’n goed en veilig thuis hebben en dat er zoveel sponsoren/vrijwilligers in Holland zijn die hen willen helpen een toekomst op te bouwen.

Na een maand Kiota ben ik ‘rijker’ geworden. Rijk omdat elke vrijwilliger, die Kiota bezoekt, te maken krijgt met oprechte dankbaarheid, blijheid, wederkerigheid en oprechtheid, iets wat in Nederland zeldzamer wordt.

Na een fantastische maand nam ik afscheid van een land waarin:
– verkeersregels zeldzaam zijn;
– matatu’s met zwetende mannen centraal staan;
– kerken op elke straathoek voorkomen;
– bijbelteksten overal te zien zijn;
– winkeltjes soms niet groter zijn dan 6 m2;
– je leeuwen van heel dichtbij kunt bewonderen;
– de grond soms zo oranje is dat het gek is dat alleen Nederland in oranje voetbalt;
– elke blanke als rijk wordt gekenmerkt;
– zebrapaden op de snelweg liggen;
– apen overal opdoemen;
– de prachtigste kleuren van de wereld voorkomen;
– onze kamerplanten levensgroot buiten groeien;
– voor diefstal 10 jaar gevangenisstraf wordt gegeven;
– de meest blije mensen van de wereld wonen;
– hakuna matata bijna op het voorhoofd staat geschreven;
– perfectionisme het laatste woord is in het woordenboek;
– de tegenstellingen levensgroot zijn;
– niets wordt weggegooid maar alles opnieuw wordt gebruikt;
– corruptie nog steeds meer dan gemiddeld voorkomt;
– de leerlingen op private schools enorm hard moeten werken;
– de moedigste mensen van de wereld leven;
– het Maasai volk een prachtig visitekaartje is;
– je niet uitgepraat raakt over wat je allemaal ziet en ervaart;
– 20 kinderen + staf onze hulp heel hard nodig hebben. Een groter eigen huis (waar we niet uit hoeven) is essentieel! Wie doet actief mee om dit te bewerkstelligen?

Asante Sana dear People of Kiota!!
You have touched my heart.
XXX Arta”

Naam: Simon Peeraer
Verblijf: september 2014

“Jambo!
Zoals jullie hier kunnen lezen zijn er weinig redenen om niet meteen een vliegticket richting Nairobi te boeken. Hieronder volgt een kleine samenvatting van mijn ervaringen en hoogtepunten.
Ik ben Simon, een 25jarige Belg. Jaja, wij durven ook met een Nederlandse organisatie mee te gaan. Trouwens, we moeten de kinderen toch ook een iets ruimer wereldbeeld kunnen voorschotelen? Na mijn studies wilde ik nog een unieke ervaring opdoen voor ik begon te werken. Via de trefwoorden “small scale voluntary work” in google ben ik op de website van Kumbatio terechtgekomen. Dit schetst meteen een beeld waar ik naar op zoek was en wat ik zeker en vast ook gevonden heb. In Kiota krijg je de kans om middenin het echte Keniaanse leven te staan. Doordat de organisatie kleinschaliger is, is de hele werking enorm transparant en krijg je een goed beeld waar alle middelen naartoe gaan. Hierdoor was ik achteraf ook snel overtuigd om sponsor te worden. Je weet dat alles hier goed wordt besteed.
Dat was de zakelijke kant. Door de kleinschaligheid is de band die je met de mensen kan opbouwen natuurlijk ook zo veel persoonlijker. Je krijgt de kans om iemand van hen worden wanneer je jezelf er ook voor open stelt. Door de verschillende levensopvattingen kunnen gesprekken uitermate interessant worden. Zelfs met de kinderen. Iedereen betrekt je hier meteen in de dagelijkse gang van zaken en je voelt je meteen thuis. De Keniaanse openheid staat in schril contrast met onze westerse geslotenheid en individualiteit.
Tijdens mijn verblijf in Kiota ben ik onder andere mee naar de markt geweest met mother Florence, op zondag mee met iedereen naar de kerk gegaan, de kinderen naar school gebracht en uiteraard veel gevoetbald. Dit zijn de dagelijkse gebeurtenissen die ze graag met je delen en waardoor je echt deel gaat uitmaken van de familie. Uiteraard heb je ook uitgebreid de mogelijkheid om dit fantastische land te verkennen, zelfs met een lokale reisgezel als je dit wenst. Zo ben ik onder andere naar Nakuru en Masai Mara gegaan, en heb ik Nairobi bezocht. Telkens onvergetelijke ervaringen die je op een totaal andere manier ervaart dan een doorsnee toerist.
Het is moeilijk te beschrijven hoe de maand in Kiota me rijker heeft gemaakt maar deze ervaring draag ik zeker de rest van m’n leven mee.
Niet twijfelen, gewoon doen.
Groetjes
Simon”

Naam: Dieuwertje van der Heijden
Verblijf: 16 juni t/m 9 augustus 2014

“Mijn naam is Dieuwertje van der Heijden (24 jaar). Al jarenlang droomde ik ervan om vrijwilligerswerk te gaan doen met kinderen in een ontwikkelingsland. De reiskriebels werden goed aangewakkerd toen ik in contact kwam met Yvette. De keuze was voor mij na het kennismakingsgesprek snel gemaakt: ik ga naar Kenia! Van tevoren had ik niet durven dromen wat voor een geweldige tijd me te wachten stond…
Ik werd met open armen ontvangen in Kiota. Wat een lieve mensen wonen en werken hier! De kinderen zijn super lief, enthousiast en dankbaar. Mother Florence, mother Julia, mother Priscilla, Wilson en Shawn zorgen goed voor de kinderen, maar zeker ook voor de vrijwilligers. Hierdoor voelde ik me snel thuis in Thika.
Het zijn de gewone dingen in het dagelijks leven in Kiota, die voor mij bijzonder waren. Bijvoorbeeld met de kinderen mee opstaan en ze naar school brengen, elke dag was dit weer een groot plezier. Na schooltijd de kinderen helpen met het huiswerk, de kleine kinderen wassen, bidden voor het avondeten en het slapen gaan. Ook het WK was erg leuk om daar mee te maken: de kinderen (en Shawn!) zijn mega voetbalfans! In de weekenden hebben we ook veel leuke dingen gedaan: lekker samen spelen, snoephappen, voetballen, Twister… Daarnaast hebben we een aantal uitstapjes met de kinderen kunnen maken zoals: spelen in de speeltuin bij het Blue Post Hotel, naar Safari Walk in Nairobi, en zwemmen bij Scenic View Hotel. Ze waren altijd weer dolenthousiast als we ergens naartoe gingen! Ik heb het contact met de kinderen als bijzonder ervaren. Ze zijn zo dankbaar voor kleine dingen en hebben altijd weer een lach op hun gezicht, terwijl je weet dat alle kinderen een heftige achtergrond hebben.
Tijdens mijn verblijf in Kenia, heb ik ook een aantal mooie trips gemaakt: Amboseli National Park, Lake Victoria, Lake Nakuru, Natuurreservaat Masai Mara en Fourteen Falls. Ik heb alle dieren van de Big Five kunnen spotten! Het is zeker de moeite waard om naast het verblijf in Kiota meer te zien van dit veelzijdige land!
Al met al heb ik een geweldige tijd gehad. Het is voorbij gevlogen! Na 8 weken genoten te hebben, ging ik met mijn backpack vol nieuwe ervaringen en herinneringen weer terug naar huis. Kiota heeft een speciaal plekje gekregen in mijn hart. Voortaan heb ik naast mijn familie in Nederland, ook een familie in Kenia. Asante sana!
Kwaheri!
Dieuwertje”

Naam: Anneloes Dirks
Verblijf: 15 februari 2013 - 15 mei 2013

“Hallo iedereen!

Ik ben Anneloes Dirks, 24 jaar en kom uit Groningen.
Ik wilde altijd al vrijwilligerswerk doen ergens in Afrika. Puur bij toeval ben ik Kumbatio tegen het lijf gelopen. En ik voelde meteen, dit is voor mij een geschikt project! Nieuw en kleinschalig, dus met veel uitdagingen, met dit gevoel ging ik in van Februari tot Mei 2013 3 maanden naar Kiota. Wat een ervaring! Na een warme ontvangst heb ik zeker mijn plekje gevonden binnen het weeshuis. Ook voor de kinderen geldt dit, ze hebben allemaal hun eigen rol in de Kiota Family. Met allemaal hun eigen karakter, eigen kwaliteiten en een eigen manier van hechting, maar je merkt dat ze zich veilig en vertrouwd voelen hier! De kinderen zijn meestal erg vrolijk en druk en maken een hoop herrie. Karibu Kiota! (Welkom in Kiota). Haha, ze houden ervan om in het middelpunt van je aandacht te staan en daar doen ze ook erg hun best voor. Ze spelen, kletsen, zingen, dansen en voetballen graag. Soms vermoeiend, meestal geweldig!!

Vooral het voetballen-rennen-boefjes-kletsen-zingen-dansen-grapjes-lezen-tekenen-gek doen-helpen met huiswerk-zondag-school-baddertijd en de UGALI zullen me eeuwig bij blijven! Gewoon de normale momenten met de kids! En erg speciaal voor mij was het avondritueel met verhalen, zang, gebeden en the kissy’s of high fives voor het slapengaan!

Naast het werk in het weeshuis heb ik nog wat andere projecten binnen Thika en Nairobi bekeken/meegeholpen. Je kan bij zoveel dingen wel een handje helpen en het wordt vaak erg op prijs gesteld! En ook wou ik veel van het land zien, dus ik heb wat tripjes gemaakt; Masai Mara, Diani Beach (Mombassa), Nakuru, Naivasha, Nairobi, Hells Gate National Park! Het is een prachtig land! Wat heb ik genoten! En natuurlijk de dagelijkse portie mzungu- geroep, matatu’s, kraampjes, fruit, viezigheid, schokkende leefsituaties maakt dat deze ervaring altijd deel van je zal blijven!!

Al met al wil ik Shawn (fantastisch mens), Florence (de beste keniaanse moeder die je je maar kan wensen), Julia, Wilson(voor de vriendschap), Sabina bedanken voor hun doorzettingsvermogen en vrolijkheid! En voor de plek die ze achterlaten in mijn leven! J

En de kids zal ik natuurlijk helemaal nooit vergeten! Wat een toppers allemaal!!

Tutaonana!”

Onze eerste vrijwilligers toen de eerste kinderen net binnenkwamen!
Naam: Esmee, Monique & Hans
Verblijf: 9 augustus t/m 29 augustus 2012

“Zet een bibliothecaris (Hans), een tweedejaarsstudente Verpleegkunde & Verloskunde (Esmee) en een Sales Accountmanager, annex orthopedagoge (Monique) bij 10 onbekende Afrikaanse kinderen in een pas geopend kindertehuis in Thika (Kenia) en het wordt heel avontuurlijk.
Het was nog niet bepaald een geoliede machine toen we op 9 augustus 2012 in alle vroegte arriveerden en dat kon ook nog niet, want de kinderen waren er pas een dag.
Bosco, Simon, Josephine, Irene, Kennedy, Mbogua, Mdunda en James, wat waren ze om onder een hoedje te vangen die eerste tijd.

Een paar dagen later kwamen de zusjes Lois en Milcah en toen waren we compleet met Shawn als manager en de huismoeders Florence en Julia. Sabine van 17 jaar heeft enkele weken bij ons gelogeerd vanwege de vakantie.

Gelukkig hadden we vanuit Nederland al schoenen meegenomen, want – op twee kinderen na – liep iedereen blootsvoets.
Thuis hadden we zoveel plannen gehad om veel inhoudelijker/onderwijskundiger bezig te gaan zijn, maar we werden geleefd door hele pragmatische zaken als doktersbezoek, laten testen van de kinderen op school, materiaal en boeken aanschaffen en wat er zoal op ons pad kwam.
Het groepsproces was aanvankelijk heftig, logisch wanneer – voor elkaar onbekende – kinderen ineens 24/7 met elkaar wonen, maar gaandeweg ging het steeds beter en kwam er meer rust en sociaal gedrag.

We hebben eindeloos met de kinderen gezongen, gedanst, gesport, gespeeld, boeken gekaft en daarbij ook nog tijd genomen voor drie dagen safari (Masai Mara) en een bezoek aan Shade, Macheo en Watoto Wenye Nguvu, alle drie kindertehuizen in de buurt van Thika.
Wat bedroefd hebben we Kiota op 29 augustus verlaten en wat de toekomst ook brengen zal; deze 10 kinderen hebben een bijzonder plekje in ons hart en de ervaring heeft ons heel veel geleerd.

Esmee, Monique en Hans” 

en_GBEN

Tell us, tell us!

We are very curious to know what you think of our website! 

Geef hier je donatie* en gegevens op

*PayPal en SEPA Bank Transfer can be used for international donations
*iDeal is only to be used for The Netherlands

Donating with Paypal? Click on the button below:

Donating with iDeal or SEPA Bank Transfer? Fill in the form below:

Choose for a one-time donation or a recurring donation

CurrenciesAmount